Kraamkado ophalen

Chris Maat een oude collega van Marcel heeft een congres in Australië. En ja op slechts 2 uur rijden van ons huis. We spreken af dat we hem zaterdag ophalen en dat hij zijn luxe hotelkamer voor 1 nacht kan omruilen voor een overnachting in het 5-sterren resort Vosjesdownunder. Marcel heeft zaterdagochtend een MT meeting, maar dat loopt wat uit. Dus met enige vertraging rijdt de taxi voor......en ondertussen heb ik de BBQ weer warm. De terugreis verloopt verre van vlekkeloos en met nog meer vertraging arriveren ze in Mudgeeraba. Chris en Alexandra hebben eind vorig jaar een zoontje gekregen. En vanwege onze verhuizingsdrukte lukte het helaas niet meer om op kraamvisite te gaan. Dit is onze kans.... 's middags hebben we een koala knuffel en een Gold Coast t-shirt gekocht. En 's avonds maken via Skype kennis met Fabricio. Prachtig kereltje! We drinken wat biertjes en de volgende ochtend vertrekt Chris weer naar Nederland.......met kraamkado.

Bezoek uit Nederland

Krijg een bericht op mijn mobiel: Heb je de koffie klaar? zonder afschrift, dus heb geen idee wie er met me wil koffieleuten. Ik heb wel een vermoeden....mijn neef Paul en zijn vrouw Johanna hebben een aantal weken geleden laten weten dat ze gaan rondtrekken met een camper in Australië. Ik bel even met Mars om te horen of hij er iets van weet. En ja hij is net gebeld door Paul die opzoek was naar mijn nummer. Aha....nou snel terug sms-en Ja hoor koffie staat klaar en het bier koud en de BBQ brand. Leuk eerste bezoek uit Nederland. Het is heel gezellig en we borrelen tot in de late uurtjes en halen even het boek van de neie stamtoavel uit de kast. Grunneger en Vraize moppen. En Paul kan met zijn Groninger accent prachtige Grunninger moppen vertellen. Omdat dit zo ongeveer het keerpunt is van hun reis, vertrekken ze de volgende dag weer. In geef ze een routekaart mee van Springbrook NP voor een mooi route door de bergen. Dus een goede avondmaal, een schone was, lekkere douche, stevig ontbijt, kijkje op school en souvenir inkopen vertrekken ze weer. Het was reuze gezellig om ze op bezoek te hebben!

Job abroad

Na een prettig skype gesprek met the Dutch Tall Ships (www.dutchtallships.com)  is de kogel door de kerk. Mijn projectvoorstel is aangenomen en ik ga de komende maanden als freelancer Public Relations & Marketing aan de slag.  Met speciale dank aan Jaap Maks van Frisian Sailing Company (oude werkgever) die ons gelinkt heeft.

In november 2012  zijn de Dutch Tall Ships `Oosterschelde`, `Tecla` en de `Europa` begonnen aan een zeiltocht rond de wereld. In mei 2013 hebben de schepen Kaap de Goede hoop gerond en momenteel zeilen de schepen in de richting van Mauritius om vervolgens koers te zetten naar Australië via de Indische Oceaan. In Juli 2013  zullen de Dutch Tall Ships aanmeren in Fremantle (Australië) en daarmee treedt de huidige bemanning in de voetsporen van de Nederlandse onderzoekers Jansz, Tasman en Van Diemen.  Vervolgens zeilen de Tall Ships dan een dikke 3 maanden langs de Zuid-Australische kust. Daarbij worden tussenstops in Adelaide, Melbourne, Hobart en Syndey gemaakt. De zeilreizen zijn te boeken door individuen en in de havens kunnen bedrijven de schepen huren voor incentives.  

Ik ben helemaal happy! Ten eerste is het een super leuk project en ten tweede werk ik onder schooltijd waardoor ik geen BSO opvang voor de kids hoef te organiseren.

Ik heb al het nodige voorwerk gedaan en het toeval wil dat er aan de Gold Coast een botenbeurs is. De plannen voor het weekend worden opgemaakt en op zondag gaan we naar de Suncuary Cove International Boatshow en soort Hiswa te water. Missie: de medialist van de beurs in handen krijgen. Terwijl ik zakelijk op pad ben, vermaken Marcel, Yildiz en Olin zich ook prima. Er is dan ook wel erg mooi speelgoed te koop. Aan het eind van de dag kan de balans opgemaakt worden: veel goede perscontacten opgedaan, sleutelpersonen uit de branche gesproken en een tas voor tips!. En we hebben ook een wensenlijstje gemaakt voor de-in-de-toekomst-aan-te-schaffen-boot. Misschien wel een Dutch Sloop?

Betaald voetbal

Hier in Australië is Olin begonnen met voetballen; hij is nu een echte Mudgeeraba Soccorroo! Elke vrijdagavond heeft hij training en elke zaterdagochtend (half negen) is er een wedstrijd. Prachtig te zien die mannetjes van 6 jaar; soms geconcentreerd achter de bal aan rennend en het andere moment druk naar een vriendje zwaaiend om zo volledig de bal te missen. Op een ochtend reden we naar de wedstrijd tegen Palm Beach waarop Olin zegt: “Papa, wat krijg ik van jou als ik een doelpunt zet”. Tja wat zeg je daarop als “verstandige vader”; snoep, nee dat is niet goed voor de tanden….geld, ja geld dat is goed om te sparen voor later! Maar ho wacht ff; “Olin wat denk je hoeveel doelpunten ga je maken”? Olin denkt drie doelpunten en op basis van de vorige wedstrijden is dit een ambitieuze doelstelling en daar hou ik wel van. Akkoord per doelpunt krijg je van Papa een dollar!

Dream Team Mudgeerabe Yellow

De wedstrijd begint en de anders zo in de achterhoede spelende Olin (Jaap Stam) ontpopt zich plotseling als een super spits. De hele trukendoos gaat open en Olin vliegt het hele veld over (met de tong uit de mond). Ik sta naast een vader en hij zegt: “nou die Olin heeft er zin in vandaag, heeft ie extra training gehad?” Schoorvoetend moet ik toegeven dat Olin geld verdiend met elk doelpunt die hij zet. In de pause heeft Olin er al 5 ingeschoten en de coach komt naar mij toe: “What did you do with Olin? After every goal he walks up to me and says, that’s three dollars, that’s four dollars…..

In de pauze tips van een de reserve coach!
 

De tweede helft begint en Olin gaat onvermoeibaar door, het fanatisme slaat bijna om in bezetenheid; Kinderen vliegen door de lucht waar Olin is; alles voor een goal! Aan het eind van de wedstrijd ben ik 9 dollar armer. De coach zegt: “ this season is going to cost you a lot of money”. Het leuke is dat Olin alleen geld heeft gekregen per goal voor deze wedstrijd maar hij heeft nog steeds het fanatieke van toen want hij heeft helemaal de smaak te pakken. De nieuwe doelstelling is hoeveel hat-tricks kan ik maken in een wedstrijd ;-)

Moraal van het verhaal; zo zien we maar weer wat mensen drijft in deze wereld.

 

11 november....lampion lopen

Als afsluitend onderdeel van de geschiedenisles moet Olin een "speech" van 5 minuten houden. Je mag vertellen over een activiteit uit je verleden. In de speech vertel je over wie erbij was, wat,  waar en wanneer het was en hoe je je voelde. Ik moet zeggen nog knap lastig als je Engels je tweede taal is. Opgewekt komt ie thuis; "Mam ik ga het over 11 november doen". Oh ja tuurlijk dat is ook waar ik aan zit te denken.....bij deze temperatuur....en dit tijdstip van het jaar. "Ja ze kennen dat hier niet, dus dan kan ik ze wat over de Nederlandse geschiedenis vertellen". Heel logisch! Dus we knutselen een lampion in mekaar, printen wat foto's van 11 november 2010-2012, zingen liedjes en oefenen thuis de speech. Nederlands en Engels wordt wat door mekaar gehutseld en we zijn getuige van een mooi mengeling van Nederlands en Australische cultuur. Olin loopt vol trots met zijn zelf gemaakte lampion naar school. 's Middags vertelt juf dat het heel goed is gegaan en dat de hele klas zelfs de eerste twee regels van het Sint Maarten liedje hebben mee gezongen. Prachtig!

Under 8th

Elk jaar wordt er een under 8th feest gehouden op school. Beetje vergelijkbaar met een kleuterfeest (groep 1 en 2) in Nederland. In iedere klas kan er een creatieve activiteit gedaan worden. Olin en Josh voelen zich echte kunstenaars!. Aan het einde is er een gezamenlijke picknick! Alle moeders (en vast ook sommige vaders) hebben goed hun best gedaan in de keuken. Er is eten in overvloed....en de kids smullen ervan!.  En het mooie is Olin mag volgend jaar nog een keer meedoen.

Explore .....Currumbin

Currumbin Rockpools liggen zuidelijk van de Gold Coast. We hebben plaatjes gezien dat je daar bij de waterval kunt zwemmen. Nou dat lijkt ons wel wat en vertrekken met een picknicktas richting het zuiden. Na 20 minuten verlaten we de snelweg en rijden de bergen in. De omgeving is prachtig en we passeren veel paardenranches. Langzaam rijden we omhoog en volgens de routebeschrijving hadden we er al moeten zijn maar zien nog niks. De weg wordt smaller en steiler en de omgeving groener en we rijden het National park in. Het zou hier toch wel ergens moeten zijn. Ah…we vinden een kleine parkeerplaats en er staan meer auto’s een goed teken. We lopen naar boven en komen bij hele mooie watervallen. Maar het is verboden om hier te zwemmen…..uh……oke misschien iets verder lopen dan. Ook hier weer een bordje dat het niet toegestaan is. Nou ja we houden vol…..en na een half uur lopen eindigt het pad……..en staan we zo’n beetje bij de oorsprong van de waterval…..maar zwemmen is niet mogelijk……alleen pootje baden.  We pakken de picknick mand en genieten van de natuur. Als we later in de middag terugrijden passeren we een bordje Currumbin Rockpools links af (die hadden we gemist). Omdat Olin een verjaarsfeestje heeft, wordt het te krap om nog even een dip in de rockpool te nemen……….  Nou  ja een goede reden om nog een keer terug te keren.  Het is zeker geen vervelende omgeving om te “exploren”.